İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun’un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı kanun’un maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

9. Hukuk Dairesi         2021/11861 E.  ,  2021/16113 K.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar … Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti. ve … Kültür Sanat ve Turizm Hizm. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren … Kültür Sanat Anonim Şirketine ait işyerinde, son alt işveren davalı … Özel Güvenlik Koruma Eğitim Limited Şirketi olmak üzere değişen alt işverenler nezdinde 20/04/2009-01/07/2014 tarihleri arası güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı … Kültür Sanat Anonim Şirketi vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalılar … Özel Güvenlik Koruma Eğitim Limited Şirketi ve … Güvenlik Koruma Limited Şirketi tarafından davaya cevap verilmemiş, ancak yargılama esnasındaki beyanları ile davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.12.2018 tarih, 2017/18228 esas ve 2018/28149 karar sayılı ilamıyla; davalıların diğer temyiz itirazları reddedilmek suretiyle, davacı tarafından altındaki imzanın kendisine ait olduğu ve içeriğinin doğru olduğu Mahkeme huzurunda beyan edilen 25/07/2014 tarihli ibraname dikkate alınarak, fazla mesai ücreti ile yıllık izin alacaklarının yeniden hesaplanması için, bozma kararı verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda alınan ek rapora dayanıldığı belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı … Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti. ile davalı … Kültür Sanat ve Turizm Hizm. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı … Kültür Sanat ve Turizm Hizm. A.Ş. vekilinin tüm, davalı … Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı … Güvenlik Koruma Limited Şirketi’nin, davacının fazla mesai ücret alacaklarından sorumlu olduğu dönemin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.
İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun’un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.
İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun’un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı kanun’un maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.
Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.
İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.
Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda somut uyuşmazlıkta; davalı işyerinde 20.04.2009 ile 01.07.2014 tarihleri arasında çalışmış olan davacının, davalı alt işveren … Güvenlik Koruma Limited Şirketi nezdinde geçen çalışma döneminin 01.06.2010 ile 23.12.2012 tarihleri arasında olduğu belirlenmiş olmasına karşın, Mahkemece fazla mesai ücret alacağından, karara dayanak yapıldığı belirtilen 25.05.2021 tarihli ek bilirkişi raporundaki hesaplama ile de uyumsuz şekilde 23.12.2012 olan devir tarihinden sonraki hizmet dönemini kapsayacak biçimde asıl işveren ve son alt işveren olan diğer davalı şirketlerle birlikte sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Share

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: